Helft van de Walen lonkt naar Frankrijk
Brecht Arnaert 02-08-2008
 |
Volgens een peiling van Ipsos in opdracht van de Brusselse Franstalige krant Le Soir en de Franse krant La Voix du Nord is 49 % van de Walen gewonnen voor een aanhechting van Wallonië bij Frankrijk indien België zou ophouden te bestaan. Nieuws dat wij enkel maar kunnen toejuichen. Of toch niet? Een overzicht.
Toen onderzoekers van de UCL tussen tien oktober 2007 en 15 januari 2008 dezelfde vraag stelden aan de Waalse bevolking, antwoordde maar 29 % dat een aanhechting bij Frankrijk de beste oplossing zou zijn. Op een half jaar tijd heeft de rattachistische idee dus maar liefst twintig procentpunt terrein gewonnen. Gaat deze trend door, dan is tegen het eind van dit jaar ongeveer 70 procent van de Walen overtuigd dat een aanhechting bij Frankrijk de beste oplossing is. Maar misschien is een sterk deel van die opinie conjunctureel: lost de crisis zich (gedeeltelijk) op, dan zakt het cijfer mogelijks weer.
Dat vermoeden wordt immers bevestigd door een ander cijfer uit de enquête. Op de vraag of men ervan overtuigd is dat België gaat verdwijnen, antwoordt immers slechts een vierde van de Walen positief. Exact 77 % van de Walen denkt dus dat België nog wel zal blijven bestaan. De vraag naar de aanhechting is dan ook hypothetisch: ze peilt naar de oplossing INDIEN België zou verdwijnen.
Aan de andere kant van de landsgrens wordt het idee van een 101’ste departement steeds warmer onthaald. Blijkens twee peilingen, eentje in november 2007 en een in juli 2008, heeft het idee daar dan misschien maar 6 procentpunt terrein gewonnen, maar de uitgangspositie was daar wel 54 %. Vandaag is dus een representatief staal van 60 % van de Fransen gewonnen voor de aanhechting van Wallonië bij Frankrijk. Het einde van de Hexagone, het begin van iets nieuws?
Commentaar:
Hoewel vanuit Vlaamsgezind standpunt deze evoluties toe te juichen zijn, moeten er misschien ook enkele kanttekeningen geplaatst worden. Zo is het misschien jammer te noemen dat Wallonië meteen naar Frankrijk lonkt bij een eventuele splitsing van België. Waarom zou Wallonië geen onafhankelijke republiek kunnen worden binnen een verenigd Europa? Welk belang heeft de Waalse bevolking erbij opnieuw bestuurd te worden vanuit een stad die buiten haar eigen grondgebied ligt? Het lijkt wel of Wallonië een soort ‘afhankelijkheidsgen’ in zich draagt. Evengoed wordt Namen de hoofdstad van een gezellig land dat met zijn Ardennen, grotten en rivieren veel toeristische troeven heeft?
Deze peiling leert ons dus, dat naast de voortschrijdende Waalse publieke opinie richting einde België, eveneens dat de Waalse wil om op eigen benen te staan nog heel zwak is. Dit is voornamelijk te wijten aan een ter ziele gegane Waalse Beweging, die in vroeger tijden onze bondgenoten waren in de regionalisering van België. Die bondgenoten zijn er nu niet meer. Heden ten dage wordt de Waalse positie meer en meer in Brussel bepaald.
Terug naar de artikelenlijst.